Mustafa Vural bizi bırakıp gitti, bir yanımız eksildi.

Biriktirdiklerimizi yitirmenin dayanılmaz çaresizliği.


En büyük zenginliğimizin insan biriktirmek olduğunu düşünürüm. Bu biriktirmeye tanıyıp, birlikte yaşamı deneyimlediğimiz kişiler kadar bize dokunan yapıp ettikleriyle bizi değiştirip dönüştürenlerde dahildir.

Bir yaşa kadar hep biriktirdiğinizi düşünüyorsunuz ve olabildiğince bu zenginliğin tadını çıkarmaya çalışıyorsunuz. Sonra bir gün farkına varıyorsunuz ki, biriktirdiğiniz insanlar tek tek yaşamdan ayrılıyor. Zenginliğiniz yok oluyor, yalnızlaşıyorsunuz, çaresiz bir fakirleşmenin hüznünü yaşıyorsunuz. Eksildiğinizi, bir tarafınızın yok olduğunu düşünüyorsunuz.


Mustafa Vural’ı 17/Temmuz/2021 günü kaybettik. Bir gün önce ortak arkadaşımız Aramis Kalay ile yürüyüş için randevulaşmış, akşam yat sabah uyanamama. Son. Böylesi bir sonsuzlukla buluşma.


Mustafa ile tanışıklığım 1980 lerin başı İFSAK üyeliği ile başlar, insan ilişkilerine verdiği önem ve titizlik, ekip çalışmasını sevmesi, ekibin üzerine düşeni yapan parçası olmayı benimsemesi, birlikte çalışmanın tadını çevresindekilere yaşatması, sıra neferi olmayı içine sindirmesi, uzmanlaştığı alanlardaki birikim ve deneyimlerini paylaşmayı sevmesi dostluğumuzu uzun süreli kıldı. Hep görüştük, hep birlikte bir şeyler yapabilmenin arayışında olduk.


Tane tane konuşurdu, kurduğu cümlelerin sonuna doğru başında işittiklerimi unutarak anlatılanları toparlamakta zorlanırdım. Deneyimlerimle ortaya çıkan ön kabulle, onun ağzından dökülenlerin önemli, dinlenmesi, anlaşılması gereken şeyler olduğunu bilmemden ötürü durumdan hiç şikayetçi olmadım. Zaman zaman konuştuklarımızı tekrarlatmak zorunda kaldım, hiç olmaz demedi. Önce boş konuşmaktan, gevezelik yapmaktan hiç hoşlanmadığını öğrendim, sonrası sohbetlerimizden hep beslendim, hep bir şeyler öğrendim.


Mustafa Vural yok artık.


Fotoğrafta bir yıldız olarak var oldu, çok iyi karanlık oda birikimi vardı. Siyah Beyaz Sergilerinde ondan destek alan, baskılarını ona teslim eden çok sayıda fotoğrafçı bilirim. Ben de çok yardımını gördüm. Birlikte sergiler açtık. Ortak fotoğraf projeleri yaşama geçirdik. Mesleki birikiminden ötürü fotoğraf kadrolarının içinde sayısal, dijital dünyaya ilk dahil olanlardan biriydi.


Orhan Karaalioğlu, Baytekin Kara, Celal Yılmaz, Mustafa Vural


İFSAK ekibi olarak Bodrum’a ulaşmışız, valizlerimiz yanımızda bizi karşılayacakları bekliyoruz. Nevzat Çakır sonra katılacak o eşi ile birlikte geliyor.


Ekip tamamlanmış Bodrum Yat limanındayız. Nevzat Çakır, Mesut Güvenli, Orhan Karaalioğlu, Baytekin Kara, Celal Yılmaz, Mustafa Vural


1985 yazı Bodrum Festivali’ni belgeleyen İFSAK ekibinde Celal Yılmaz, Nevzat Çakır, Orhan Karaalioğlu ve Mustafa ile birlikteyiz. Gençlik başımda duman, bu yaştaki insanların Bodrum gibi yerde, festival zamanlarında her gece en geç 24 de yatakta ne işi olur. Bunun iki sebebi vardır, ertesi gün en geç 6 da fotoğrafa çıkılacaktır ve Mustafa Vural uyku düzeni vardır ve ona uyulacaktır. Orada olduğumuz 10 günde bunun tek gün istisnası oldu Kale’de yapılan Zeki Müren Konseri sonuna kadar izlendi. Bu gecikmede birazda o akşam konser için akreditasyonu olan gazetecilerle, konser izleyiciler